op de schutting

Twee bloggers op één schutting, dat kan nooit goed gaan. En inderdaad, dat kan ook niet. Want, zoals de meeste lezers van deze site weten, het beste biertje drink je bovenop de schutting, een echt buurtspecialisme. Vandaar dat Mr. T-Rex bij het aanbieden van een drankje rap bovenop de schutting zat. De beste buur is morgen jarig en wilde toch wel even samen met zijn buurman de aanstaande verjaardag vieren. Dat is gelukt. Ik wens hem dan ook een mooie verjaardag. Wij komen het later wel dunnetjes overdoen.

haha

En zo scheer ik voor de laatste keer voorlopig door het grensgebied op mijn Red Bull. Lekker in de korte broek met fietsklup d'OF op pad. Ik geniet zoals altijd van elke seconde. Het is lekker plat allemaal, binnenkort hoop ik een andere bult succesvol te beklimmen. Of het gelukt is laat ik wel weten.

inpak

Uit alle hoeken en gaten kom het spul tevoorschijn. De tent, slaapzakken, kampeeroutfit, pannen, gasblikken, anti-muggenspul, opladers, tenthamers en ga zo maar door. Sommige van de spullen hebben sinds de vorige zomervakantie het daglicht nog niet gezien, andere mogen vaker mee op pad. Op tafel ligt een afstreeplijst, waar steeds weer nieuwe dingen op terecht komen. Nog nooit ging er zoveel apparatuur mee, iPods, GSM, spelcomputers, lampen noem maar op. En boeken, kaarten, compassen. Het kan dit jaar niet op, de keuze qua koffie is zelfs gevallen op de luxe filtervariant, dus gaat er ook een houder en zakjes mee.
Ik zal blij zijn als het zover is...

Fischerspooner - Danse en France (D.I.M Remix)

scorelijst

Geloof het of niet, of geloof het maar gewoon, het songfestival is leuk. Leuk ja, ik ben geen lid van "wijhatenhetsongfestivalhyves", de hoeveelheid kitsch en foutigheid die steeds weer tentoongesteld wordt is hilarisch.
En zo zaten Krien en ik gisteravond in Koekstad bij KaCo voor de TV. Op schoot ieder een scorelijst met ruimte voor commentaar en opmerkingen. KaCo heeft het goed voor elkaar, de lijsten zijn voor iedereen te downloaden via de site van KaCo. Een pot koffie, een schaal koekjes en after8's en vanaf de tiende artiest borrelnoten en een lekker flesje bier maken het vermaak compleet.
We zijn serieus in de puntentoekenning, kritisch in het commentaar en piesen af en toe bijna in de broek van het lachen. Ons eigen landje kan mij niet overtuigen. In het Oostblokkistaanse kitch-geweld blijft onze inzending ver achter. Helaas voor ons denkt het grote publiek anders over onze favorieten. "Irelande douze pointe", die van mij inderdaad 12 hele punten krijgt, maakt geen schijn van kans. Net als een aantal andere volledig over de top liedjes.
Aan het eind van de avond downloaden we snel onze favorieten, tijdens de vakantie zullen deze klanken uit onze auto schallen. Wil jij ook tijdens jouw vakantie of wanneer dan ook deze prachtige liedjes luisteren? Dan is het tijd voor de tip van Harm Job! Want hier zijn alle nummers te downloaden!!! Veel plezier!





(Dustin the Turkey - Irelande douze pointe)

oude coke

Het is wat verwonderlijk om de oude man uit het cellencomplex te zien komen. Vief is hij wel, maar waarom zit een van hypotheekfraude verdachte tachtigjarige in godsnaam in voorarrest. "Een vergissing meneer de rechter, ik kan geen nee zeggen" legt hij uit. "Weet u, ik heb een jongen geholpen die had wat problemen met drugs, ach en ik heb wel eens wat wiet voor hem geregeld."
Het maakt de rechtbank nog niet veel uit, de officier van justitie, de onverstaanbare uit het verre zuiden afkomstige mevrouw Bloembollen, weet een zittingsdatum en noemt deze. Dan komt de klap op de vuurpijl als de hoogbejaarde doorpraat. "En dan is daar natuurlijk nog die zaak van die plexiglasplaten voor mijn kantoor, daar zat 40 kilo coke uit Cocaïneland in, maar daar wist ik niets van hoor. De rechters zijn ook in Cocaïneland geweest om te kijken en die weten het wel, het klopt niet. Net als die 4000 kilo die verstopt was in dat hout, die partij die hebben ze me gewoon opgestuurd, daar heb ik nooit om gevraagd!" Ik wissel een korte blik met Advocaatje Pleitmevrij, die een van de medeverdachten bijstaat. Jaja...
De rechtbank maakt een eind aan het verhaal en gaat verder met het hypotheekfraudeverhaal. Eventjes maar, het is slechts een regiezitting. De oude man wordt weer meegenomen naar achteren. Hij gaat straks weer in een busje met afgesloten hokjes terug naar het huis van bewaring. Hou de landelijke media maar in de gaten, ergens eind juni staat hij voor de rechter in Havenstad. Me dunkt dat er iets over terug te vinden is. Ik vraag me trouwens af of hij niet een van de oudste gedetineerden in ons land is, maar daar heeft iemand vast wel een antwoord op.

de finale

Terwijl er in het centrum van Textielstad volop feest gevierd wordt, is de spanning in de Pieperdepiepstraat om te snijden. Het is de avond van de straatsjoelcompetitiefinale. In grote stilte wordt er verbeten met stenen geschoven, er staat vanavond heel wat op het spel. Scheidsrechter Opavandeoverkant, zelf geen onverdienstelijk sjoeler himself, kijkt streng toe of alles volgens de regels gaat.
Dan is de laatste steen gegooid en buigt de scheids zich over zijn scorelijst. Het is tijd voor de uitslag! En wie heeft er gewonnen? Bekijk het videoverslag.

regen

"Jij praat poep" hoor ik wel eens als ik iets onzinnigs vertel. Gisteren deed ik dat waarschijnlijk uren lang. De jaarlijkse tocht van de Zondagse fietsklup stond op de agenda. Vanwege de regen ging de tocht niet door al was er een optie om 'm wel te fietsen. En ondanks de regen was dat natuurlijk een goede keuze. De Ut, zoals onze tocht heet, niet fietsen kan gewoon niet.
Dus regenkleding aan (de regenbroek op bovenstaande foto alleen om droog te blijven tot aan het vertrekpunt), sportdrank en krachtvoer (krentenbollen en mueslirepen) mee en een set droge kleding voor na de tocht. Op naar de 115 km!


Een prachtige tocht, VakbondsHenk zet ongelofelijk mooie routes uit en heeft ze dan in zijn blote hoofd zitten ook. Af en toe is het droog, we rijden over stille landweggetjes, vol blubber en andere meuk waarvan ik eigenlijk niet wil weten wat. Alles spat van voorgangers en het eigen voorwiel over me heen en in mijn mond. Ik zie er niet uit, en ik zie ook nog eens niets. Mijn bril, een reserve-exemplaar vanwege het fietsen, zit vol regen en troep, glijdt van mijn neus en ik moet donders goed uitkijken. Eén of twee keer rij ik zonder het te zien van de weg, ik heb m'n stuur gelukkig stevig vast en hou er al rekening mee, dus het valt mee.
Het warme bad na afloop is heerlijk. Het heeft wel wat, een tocht onder deze omstandigheden.

14

Vandaag is ze 14 jaar mijn vriendinnetje. Die eerste dag wist ik dat ze de ware was. Nog geen dag spijt van gehad.

tuurlijk

Het is nog vroeg en ik ben blij dat ik op tijd ben, schenk mijn koffie in, pak een boterham en een krantje. Dan staat plots iedereen paniekerig op en rent de trein uit. Ik denk niet na, gooi alles terug in de tas en hol achter de meute aan. Er blijkt iets met het achterste treinstel te zijn, het doet 't niet. Terwijl we met z'n allen naar het allervoorste treinstel rennen klinkt de fluit van de conducteur dringend, tsjirptsjirp. Buiten adem val ik een ander stel binnen, 200 meter rennen met een kop koffie in de hand en een open rugzak op de rug gaat niet in de koude kleren zitten. Dan blijft de trein staan en het wordt stil aan boord. Tien minuten later komt de mededeling dat er toch niets aan de hand is en dat iedereen die terug wil naar zijn eerdere plekje alle tijd heeft om over te stappen. De Hollandschen IJzeren heeft weer eens kuren.
Ik blijf zitten en ben bijna twintig minuten te laat in Beschuitstad.

op slot

Tussen alle vakantievoorbereidingen door wordt er ook nog gewerkt. Tot mijn grote verrassing staat er in de perskamer eindelijk de zolang verwachte locker. Vanaf nu alles veilig opbergen in de perskamer, nooit meer slepen met zware tassen door het gebouw. Een tijd geleden heb ik het ding telefonisch uitgezocht met de inhouse-service medewerker. Die hing wanhopig aan de telefoon. "Ik moet zo'n kast bestellen, maar welke wil je?" Grappig.
Maar goed, de tas heb ik vandaag maar niet opgeborgen in de locker. Het was te mooi weer, de verdachten kwamen niet opdagen, advocaten kregen autopech en zaken werden aangehouden of doorverwezen. Verder dan de zaak tegen een nogal domme marktplaatoplichster kwam ik niet. Mevrouw was zonder problemen aan de hand van haar bankrekening te traceren en gaat nu 120 uur voor niets werken en moet haar slachtoffers alles terug betalen. Waarvan is de vraag, schulden en de Stadsbank laten weinig ruimte. Het zal wel zitten worden, met onverminderde schuld. Dom hoor.